جملات شرطی در انگلیسی

جملات شرطی در انگلیسی عباراتی هستند که درباره عوامل شناخته شده یا موقعیت های فرضی و پیامدهای آن بحث می کنند و چهار دسته بندی دارند. مهم است که از ساختار صحیح برای هر یک از این جملات شرطی مختلف استفاده کنید، زیرا هر گروه از آنها معانی مختلفی را بیان می کنند. هم چنین باید هنگام استفاده از آنها به زمان فعل توجه کنید اما انواع مختلف این جملات شرطی در انگلیسی کدامند؟ چهار نوع مختلف جمله شرطی در این زبان وجود دارد. هر یک از آنها درجه های مختلف احتمال وقوع یک وضعیت یا تحت شرایط خاص را بیان می کند.

Zero Conditional
جملات شرطی نوع صفر

جملات شرطی نوع صفر بیانگر حقایق و قوانین کلی است، که در آن یک چیز همیشه باعث ایجاد دیگری می شود. هنگامی که شما از یک جمله شرطی نوع صفر استفاده می کنید، در حال صحبت در مورد یک حقیقت و قانون کلی هستید و نه یک نمونه خاص از چیزی. توجه کنید که در هر دو قسمت این جملات از زمان حال ساده استفاده می شود. جمله زیر را در نظر بگیرید:

.If you don’t brush your teeth, you get cavities
اگر دندان هایت را مسواک نزنی، خراب می شوند و می پوسند.

First Conditional
جملات شرطی نوع اول

if + present simple and will + infinitive

نوع دیگری از جملات شرطی در انگلیسی، جملات شرطی نوع اول هستند که برای بیان موقعیت هایی که نتایج آن احتمالا (اما تضمین نشده) در آینده اتفاق می افتد مورد استفاده قرار می گیرد. به مثال زیر توجه کنید:

.If you rest, you will feel better
اگر استراحت کنی، حالت بهتر خواهد شد.

Second Conditional
جملات شرطی نوع دوم

if + past simple and would + infinitive

نوع دیگری از جملات شرطی در انگلیسی وجود دارد که برای بیان نتایج که کاملا غیر واقعی هستند یا احتمالا در آینده اتفاق نخواهد افتاد مفید خواهد بود. این نوع جملات شرطی نوع دوم می باشند. مثال های زیر را در نظر بگیرید:

.If I inherited a billion dollars, I would travel to the moon
من اگر یک بیلیون دلار ارث می بردم، به ماه سفر می کردم.

.If I owned a zoo, I might let people interact with the animals more
من اگر یک باغ وحش داشتم، اجازه می دادم مردم تعامل بیشتری با حیوانات داشته باشند

Third Conditional
جملات شرطی نوع سوم

نوع آخر از جملات شرطی در انگلیسی، یعنی جملات شرطی نوع سوم، برای این استفاده می شوند که بگویند وضعیت و موقعیت حال و کنونی فرق می کرد اگر چیز متفاوتی در گذشته اتفاق می افتاد. به عبارتی اتفاقات و شرایط کنونی را که تحت تاثیر اتفاقی در گذشته هستند بررسی می کند. به مثال های زیر توجه نمایید.

.If you had told me you needed a ride, I would have left earlier
اگر به من گفته بودی (می گفتی) که نیاز داری کسی با ماشین برساندت، زودتر ترک می کردم و راه می افتادم.

.If I had cleaned the house, I could have gone to the movies
اگر خانه ام را تمیز کرده بودم، می توانستم برای تماشایی فیلم بروم.

توجه داشته باشید که هنگام استفاده از جملات شرطی نوع سوم، از گذشته کامل (had + past participle) در عبارت دارای if و از فعل کمکی(could، would، should، و غیره) بعلاوه have بعلاوه past participle یا شکل سوم فعل در عبارت اصلی استفاده می شود.

منبع:www.grammarly.com/blog/

مقالات گرامر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *